Aveyron -6

Zondag 6 mei 2012, wandeldag 6: La BouysseLa Cazette (310m)
V:10.00 – A:14.55 – Afstand: 14,6km – 540hm

Het weer: half tot zwaar bewolkt met af en toe een zonnige periode. Ook af en toe een licht buitje. Winderig en fris (bovenop). 14-17°C. Vanaf 17u leek beter weer op komst.

’s Nachts om 5 uur regende het nog flink. Nu was het droog, maar daar was dan ook alles mee gezegd. Duimen dat we het droog houden. Samen met Bob en Sarie genoten we om 9 uur van – ook hier weer – een goed ontbijt. Ook het lunchpakketje zag er prima uit, met fruit, komkommer, stukje sinaasappeltaart, een soort pasteitje en een pakje drinken maakte het helemaal af.

Wilfried had na telefonisch overleg met Lidy, onze volgende gastvrouw, voor ons een alternatieve route bedacht. Het leek hem raadzaam niet de officiële route te wandelen, omdat oversteken van het beekje de Rau waarschijnlijk niet mogelijk was door de overvloedige regenval van de laatste tijd. Op zich prachtig natuurlijk, maar gezien zijn twijfel en opmerking dat deze beek niet zo breed was als die bij de Rance, wilden wij het er toch op wagen. Het alternatief – over de winderige hoogvlakte – trok ons niet bepaald, bovendien lieten wij ons zo’n avontuurtje niet zomaar afnemen. Mocht het inderdaad niet kunnen, dan zouden we gewoon een stuk terug kunnen lopen om vervolgens alsnog het alternatief te doen. Het zou dan in ieder geval nuttige info opleveren voor de wandelaars die na ons kwamen.

Om 10 uur namen we afscheid van Anne en Wilfried, ook weer een reuze aardig en gastvrij stel, en trokken de wandelschoenen weer aan. Sarie had erge behoefte om een stukje met ons mee te wandelen. Ze was niet zo lekker, had ook niet goed geslapen, zat duidelijk een beetje tegen overspannen aan en zocht afleiding. Ze zou ons vergezellen tot aan het kerkje van St. Cirice dat ongeveer recht tegenover la Bouysse aan de overkant van het dal lag. Ook Bob liep dat stuk mee.

Tijdens de afdaling en het vlakke stuk na de brug kon Sarie mooi haar verhaal kwijt. Eerst nog wat over fotografie en nieuwe spiegelreflexcamera’s kopen, later wat serieuzer over ontslagperikelen, sollicitatiegedoe, de lappenmand als gevolg van een ongeluk en het beginnen aan een nieuwe baan. Zulk soort zaken veroorzaakt altijd veel stress en daar konden wij wel over meepraten. We voelden elkaar dus goed aan. De volgende, behoorlijk steile klim vereiste noeste arbeid en opletten – glad en glibberig door de regen – en was een mooie aanvulling op de ‘therapie’. Hopelijk hielp het allemaal een beetje. Aangekomen op de verharde weg namen we afscheid van elkaar en konden we lekker weer in ons eigen tempo lopen…

Warm gekregen van de klim gingen de truien in de rugzakken, maar dat zou niet zo blijven. We liepen vandaag veelal op relatief grote hoogte en daar stond een best frisse wind. Het werd vandaag truitje aan, truitje uit en later ook nog poncho aan, poncho uit. Na het gehucht La Palisse – weer jachthonden in een kooi – daalden we rustig af over een breed karrenspoor door open terrein naar het volgende gehucht Nouals. Dit laatste bestond uit een drietal ruines waar duidelijk aan wederopbouw werd gewerkt, deze keer niet door Hollanders, maar door autochtonen.

Kort hierna volgde in een bos de duidelijk steilere afdaling naar het beekdal van de Rau. Met het afnemen van de hoogte nam de spanning toe: zou het kunnen? Diep beneden ons hoorden we de beek tekeer gaan, hetgeen niet veel hoop gaf op een goede afloop. Eenmaal gearriveerd gaf een eerste oogopslag ons het idee dat het te doen moest zijn. Om moed te verzamelen versterkten we eerst de inwendige mens, zittend op een boomstam met uitzicht op het kolkende water. Daarna trokken we de stoute schoenen aan en begonnen we – zoals altijd het sterke geslacht voorop – aan het grote avontuur. Gewapend met twee stokken – om voorzichtig steun te zoeken – was de oversteek via twee grote, glibberige keien net te doen. Nadat het eerste schaap over de dam was, volgde het tweede, met een extra handje erbij, al snel. De missie was volbracht en nog wel met droge voeten!

Helaas begon nu het water van boven te komen en viel een eerste licht bui, niet genoeg om de regenkleding tevoorschijn te halen; we liepen dan ook nog deels onder de bomen. We klommen het beekdal uit en daalden vervolgens weer af in het volgende dal (de Cansac?). Ook deze beek was goed te passeren, makkelijker dan de vorige. Na ook dit dal verlaten te hebben, kwamen we uit op de hoogvlakte ter hoogte van het dorpje Sermet. Hier was het merkbaar kouder en ook regende het inmiddels wat serieuzer. De poncho’s gingen aan. Tot ruim een halve kilometer na het gehucht Le Mazet liepen we op ca. 550m hoogte, hierna begonnen we rustig af te dalen richting Broquiès. Het was droog geworden en er trok een flinke opklaring over; lopend over een beschut liggend pad konden de poncho’s dan ook weer uit.

Broquiès was een wat grotere plaats die uitnodigde tot het maken van een toeristisch rondje om de kerk. Onder het uitbundig schijnende zonnetje werd het allemaal wat fotogenieker. Het bleek best een aardig plaatsje met – naast historie – allerlei voorzieningen, zelfs een school. Op het plein bij de Mairie was het in verband met de Franse presidentsverkiezingen een drukte van jewelste. Nadat we het plaatsje net achter ons hadden gelaten, troffen we plots twee heuse bankjes in de zon en uit de wind, waar we dankbaar gebruik van maakten voor onze laatste eetpauze. Dat hadden we misschien beter niet kunnen doen, want eenmaal weer op pad liepen we – na een bocht in de weg – recht op een dreigende wolkenpartij af. Het was nog maar 1,5km naar La Cazette, maar die konden we helaas net niet droog overbruggen. Gehuld in onze rode poncho’s klopten we tegen drie uur aan op de plaats van bestemming.

We werden weer hartelijk ontvangen, eerst door gastheer Carli (voordeur), daarna door gastvrouw Lidy (keukendeur) en werden gelijk getrakteerd op een lekker kopje koffie met een koekje. Na wat inleidende kennismakingsgesprekken werden we door Carli (Bakker, géén familie) wegwijs gemaakt. Het door Lidy fraai met mozaïek bewerkte sanitair was bij het huis. Dit was tevens bestemd voor de campinggasten, die er overigens (nog) niet waren. Wij mochten overnachten in de achterste – meest luxe – van de twee houten huisjes achter in de tuin. Hier was sanitair (douche, toilet) in aanbouw en als dit af was zou het een perfect onderkomen zijn. Nu moesten we ons vannacht nog even met een plasemmer behelpen; oude kampeertijden herleefden!

Heerlijk in het zonnetje op ons eigen, overdekte terras kwam Carli ons nog even verwennen met een verfrissing en wat zoutjes: all-inclusive! Nét echt vakantie zo. Jammer dat het al gauw weer dicht trok en we zelfs naar binnen moesten. Veranderlijk heet dat. Om kwart voor acht togen we naar het huis voor een borrel met aansluitend avondmaal. Het werd weer een zeer gezellige avond, met aan tafel – naast uiteraard Carli en Lidy – de zojuist gearriveerde, morgen startende, wandelaars Otto en Ansje. Ze hadden ook een huis in Frankrijk, in de Vogezen, maar woonden daar niet permanent. Ze waren beiden dan ook nog actief als juristen in de sociale sector; zij leek duidelijk ouder dan hij (niet dat dat er wat toe doet…).

Tijdens de door Lidy bereide prima maaltijd gingen de gesprekken eerst over van alles en nog wat, maar uiteindelijk voornamelijk over muziek, het vakgebied van Carli. Zomers deed hij de camping erbij, maar hij had een conservatoriumopleiding en was hoofdzakelijk druk met het dirigeren van een stuk of vijf koren hier in de omgeving. Naar aanleiding van een vraag of die ook wel eens een Nederlands liedje probeerden, zat hij op het laatst lange Brabantse volksliederen voor te dragen. Bij de refreinen probeerde hij ons te verleiden tot de tweede stem, maar ondanks – of juist dankzij – een paar glazen dorpswijn, wilde dat niet erg vlotten. Al met al werd het tegen halt twaalf eer wij richting onze ‘cabane’ vertrokken. Zo laat hadden we het niet eerder gemaakt! Morgen de laatste wandeldag, dus het moest een keertje kunnen….

Download de GPS-track

Naar de volgende etappe

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s